Als je met mensen praat over onderwijs, leren en leerprocessen dan heeft iedereen daar (uiteraard) zo zijn eigen ideeën over. Mijn probleem is meestal dat ik dan steeds maar zit te denken dat wat iedereen ook roept dat mogelijk inderdaad een rol zou kunnen spelen maar het daar steeds maar niet om gaat. De vraag is dan natuurlijk waar gaat het nu eigenlijk om? Wat weten we er nu eigenlijk van? Wat is de essentie?
- Maar ja... doe dat maar 's...:-)
Het probleem in het onderwijs is niet dat niemand iets leert. Iedereen leert altijd en overal, continue... Het probleem is alleen dat wat je leert meestal niet direct hetgeen is dat je geacht wordt te leren. In maatschappelijke zin hebben we bedacht dat leerlingen van alles moeten leren waar (waarschijnlijk) weinig leerlingen op zitten te wachten.
- Dus... ik bedoel maar...:-)
Meestal gaat vakdidactiek over hoe je die wiskundige vaardigheden moet verwerven. Allerlei vragen die daar een rol spelen gaan over middelen, uitgangspunten en leerlijnen. Interessant allemaal... maar vrij nutteloos als leerlingen vooral bezig zijn om met zo min mogelijke inspanning maximaal resultaat op de toets te halen. Kom je dan in de examenklas niet in de problemen? Eh... ja dat wel maar met een beetje YouTube en examentraining kan je misschien zonder al te veel inspanning van de hersenen een voldoende halen. Daarna ben je er van af... denk je...:-)
- Dus... ik zeg maar niks...:-)
